Groeten Fred van Hartskamp

De kunst van het voorbrengen

Een vaak gehoorde verzuchting, vooral van beginnende exposanten, is dat het toch altijd dezelfden zijn die met de prijzen gaan strijken. Ja, dat is vaak ook zo. Alleen om een andere reden dan ze denken. Niet vanwege vriendjespolitiek of het "bekend"zijn, maar wel vanwege het feit, dat de bekende, ervaren fokker of handling met goede honden komt en zich gesteund weet door een enorme ervaring in het optimaal presenteren van zijn honden.Het is nu eenmaal zo, dat het hebben van een mooie hond, niet genoeg is om ook altijd achter dat bordje 1 te eindigen. Wanneer een beginnend exposant en een "ouwe rot "in het vak beiden een hond van dezelfde kwaliteit voorbrengen, dan zou de laatste altijd winnen omdat deze hond alle extra s mee zou krijgen van zijn eigenaar, die de andere zou missen.

De toegevoegde waarde

Wat zij die extras dan wel, die maken dat die hond eruit springt en de andere niet? De hond moet - net als een atleet - op het goede moment in topconditie zijn. Topconditie is vaak een ongrijpbaar iets, het is net even die extra toegevoegde waarde aan de hond, waardoor hij en niet zijn soortgenoten in de ring de aandacht vraagt en opvalt. Het is een samenspel van optimale lichamelijke conditie (een glanzende, schone vacht, levenslust, een heldere, alerte blik, die ongrijpbare "uitstraling ") en een optimale geestelijke conditie; de hond heeft plezier in het leven en is te vergelijken met een topsporter, die zich helemaal geeft. Heeft de hond een trimvacht dan speelt het trimwerk natuurlijk een hele grote rol. Dit leert u niet in een half jaar, trimmen is als een kunst als beeldhouwen. Natuurlijk maakt u met conditie, trimmen en goed voorbrengen van een lelijke hond geen mooie, maar u maakt wel van een redelijke hond een goede en van een goede hond een uitblinker. Het voorbrengen van de hond is een vak apart, dat veel geduld en oefening vraagt. Daarom vallen zoveel beginners na verloop van de tijd af. Wanneer je meteen in de beginperiode succes hebt, komt er een tijd dat het niet zo gemakkelijk gaat en dan gaat het geduld en moeite kosten. Wees daarom nooit jaloers op mensen met de snelle successen, ze vallen heus terug en hebben dan (nog) niet geleerd - zoals u - iets moeizaam en met veel liefde op te bouwen. Uw weg is langzamer maar veel zekerder! De conditie van de hond is te beïnvloeden door een goede voeding. Soms zijn fokkers jaren aan het zoeken naar de voor hun honden beste voeding. Iedere fokker heeft zo zijn eigen succesformule.Verder veel licht, lucht en liefde en vooral veel vrije beweging. Als u een hond heeft met een trimvacht, en het trimmen van de hond bent u niet machtig, ga dan eens een praatje maken met de fokker die zijn honden in uw ogen altijd perfect getrimd voorbrengt. Vraag hem eens om advies, u zult merken dat de meeste fokkers best bereid zijn een enthousiaste beginneling te helpen.

Multi Champion - Goliath's Warrior Delano - Fred Hartskamp - Grande del Cane

Welke fouten kunnen we verdonkeremanen?

Ik kan u een paar tips geven hoe u de meest voorkomende fouten bij de hond bij het voorbrengen kunt proberen te verdonkeremanen {en willen alle keurmeesters dan nu ophouden met lezen? } U begint met eerlijk tegenover uzelf en tegenover de hond te zijn en gaat uw hond liefdevol doch uiterst kritisch bekijken. Dat kan: liefde is niet altijd blind, maar ziet en accepteert. U kijkt alsof u een keurmeester bent en u maakt in gedachten een lijstje van de fouten die u aan uw hond ziet. Niet vergoelijken! We zetten eerst de hond in stand. Welke fouten zien we dan? {We laten de rastypische kenmerken hier buiten beschouwing en beperken ons tot de anatomische tekorten.}

· keelhuid;

· onvoldoende hoeking voor;

· onvoldoende hoeking achter;

· overbouwde rug;

· doorgezakte rug;

· geen mooie gewelfde neklijn;

· zwakke rugbelijning;

· te kort, of te lang van de rug;

· fouten in het gangwerk.

Hoe verdoezelen we die fouten dan wel?

Maar nu het gangwerk

Deze kunstgrepen in stand lukken ons meestal nogal aardig. Maar, o wee, nu moeten we lopen en vallen we dus door de mand. Het uur der waarheid is geslagen en er valt niets meer te verbergen. Nee? Of toch? Welke fouten hebben we zoal te verbergen?

· slecht front (breien, losse ellebogen te wijd, etc.)

· slechte achterhand (wijd of nauw, koehakkigheid, in-en uitdraaien van de voeten)

· doorgezakte rug

· te weinig stuwing

De voorhand
Fouten in de voorhand kunnen we verdoezelen door in een rechte lijn van de keurmeester af te lopen maar bij het terugkomen een beetje te sjoemelen en een elegante boog te maken. De keurmeester krijgt dan niet de gelegenheid goed en langdurig naar de front te kijken, ziet bovendien de hond niet recht op zich af komen en misschien ziet hij de fouten dan niet.

De achterhand
Hier geldt hetzelfde foefje maar dan omgekeerd. U loopt in een sierlijke boog van de keurmeester af en komt in rechte lijn terug.
In- en uitdraaien van de hakken is moeilijk te verbergen. Een vrolijke hond kunt u een paar keer bij het weglopen op laten springen.

De zwakke rug
Een zwakke rug wil nog wel eens verbeteren door het showlijntje hoog in de hals te leggen, dus om de keel en achter de oren, en de hond bij het lopen iets op te trekken. Een slecht front kunt u op deze manier ook trachten te verbergen.

Te weinig stuwing
Dit is een fout die niet te verbergen valt. Uw hond heeft stuwkracht in de achterhand of hij heeft het niet, en daarmee basta.

Als de keurmeester u doorziet….
U moet rekening houden met het feit, dat de keurmeester uw trucjes doorziet en u vraagt bepaalde dingen te doen of te laten.
Wees dan sportief en erken dat hij u doorhad en loop dan in die rechte lijn die hij van u vraagt.

Denk bij uzelf: pech gehad, volgende keer beter.

Verder wil ik u waarschuwen voor een fout, die veel beginnende exposanten maken. Zij zijn onzeker en weten dat hun hond een bepaalde fout heeft. In hun zenuwen deze fout te corrigeren of te verbergen doen ze eigenlijk niets anders dan de aandacht van de keurmeester op die fout te vestigen. Dus: als 't voorvoetje uitdraait, eenmaal corrigeren en daarna afblijven. Als u doet of u niets ziet, heeft u kans dat de keurmeester er ook overheen kijkt. Hij is tenslotte ook maar een mens. Gaat u zenuwachtig dat voetje recht zetten, en nog eens, tja….. Ik heb eens een keurmeester horen zeggen, dat hij alleen al door het observeren van de exposant de fouten van de hond te zien kreeg! Benadruk daarom heel subtiel en opvallend de goede punten van de hond. Ziet u dat de keurmeester het hoofd aan het bestuderen is, strijk dan even met een vinger heel opvallend over die zo mooie vlakke schedellijn of wrijf met uw duim even in die mooie stop. Het moet bijna terloops gebaar zijn, maar de keurmeester die zich concentreert op het hoofd, neemt het vaak onbewust in zich op.